B02 to kod kategorii „Choroba zakaźna wywołana przez wirus herpes zoster [półpasiec]” z rozdziału I klasyfikacji ICD-10 (wybrane choroby zakaźne i pasożytnicze). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 074 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP J46 „Duże choroby infekcyjne skóry” (1 071; mediana pobytu 6–8 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok B00–B09: Zakażenia wirusowe charakteryzujące się uszkodzeniem skóry i błon śluzowych. Rozdział I (A00–B99): Wybrane choroby zakaźne i pasożytnicze.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| B02.0 | Zapalenie mózgu wywołane przez wirus herpes zoster (G05.1*) | brak danych |
| B02.1 | Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez wirus herpes zoster (G02.0*) | brak danych |
| B02.2 | Półpasiec z zajęciem innych części układu nerwowego | 91 |
| B02.3 | Choroba gałki ocznej wywołana przez wirus herpes zoster | brak danych |
| B02.7 | Półpasiec rozsiany | 108 |
| B02.8 | Półpasiec z innymi powikłaniami | 392 |
| B02.9 | Półpasiec bez powikłań | 483 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem B02 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| J46 Duże choroby infekcyjne skóry | 1 071 | 7 791 | 6–8 | 4 195 zł |
| P46 Duże choroby infekcyjne skóry < 18 r.ż. | 3 | 11 | 1–2 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.