Ile NFZ płaci za świadczenia: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej
Dane: Zarządzenie Prezesa NFZ nr 55/2022/DSO…, okres tekst ujednolicony z 2026-06-22 · aktualizacja 2026-10-01
Zarządzenie Prezesa NFZ nr 55/2022/DSOZ ustala katalog świadczeń dla rodzaju „świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej”: 19 pozycji o wartościach wyrażonych w punktach, mediana 5,08 punktów. Liczby pochodzą z tekstu ujednoliconego z 2026-06-22, czyli po 3 nowelizacjach — tekst pierwotny zarządzenia podaje inne stawki.
Liczby
Świadczeń w katalogu: 19 świadczeń — 7. z 7; średnia z siedmiu rodzajów świadczeń: 97Katalog świadczeń dla rodzaju „świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej” ma 19 pozycji o różnych wartościach, rozpisanych w 25 wierszach załączników.
Mediana wartości: 5,08 pkt — 6. z 6; mediana rodzajów rozliczanych w punktach: 37,73Połowa świadczeń w tym katalogu ma wartość niższą niż 5,08 punktów, połowa wyższą. Najwyżej wyceniono „osobodzień pobytu w ZPO/ZOL dla dzieci wentylowanych…” (14,44 punktów).
Nowelizacji zarządzenia: 3 zmian — 5. z 7; średnia z siedmiu rodzajów świadczeń: 6Zarządzenie 55/2022/DSOZ zmieniano 3 razy, ostatnio 2026-06-22. Liczby na tych stronach pochodzą z tekstu ujednoliconego po tych zmianach.
Zarządzenie Prezesa NFZ nr 55/2022/DSOZ w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej
Tekst ujednolicony z 2026-06-22, status: Obowiązujący; nowelizacji: 3
Punkt to nie złotówka. Zarządzenie ustala wagę punktową świadczenia, a cenę punktu — ile złotych płaci się za jeden punkt — określa plan rzeczowo-finansowy konkretnej umowy ze świadczeniodawcą. Tej ceny NFZ nie publikuje w żadnym otwartym zbiorze, więc z tych stron nie da się policzyć, ile pieniędzy dostał szpital czy poradnia za jedno świadczenie.
Liczby pochodzą z TEKSTÓW UJEDNOLICONYCH, nie z zarządzeń w pierwotnym brzmieniu. Różnica bywa duża: stawka kapitacyjna lekarza POZ to 215,28 zł w pierwotnym zarządzeniu 22/2025/DSOZ i 232,56 zł po dwunastu nowelizacjach. Przy każdej liczbie stoi data ujednolicenia, bo tylko ona mówi, z której wersji pochodzi.
Data wejścia zarządzenia w życie to nie data, od której liczy się stawka. Zarządzenie potrafi wejść we wrześniu i kazać stosować przepisy do świadczeń udzielanych od lipca. Dlatego podajemy obie daty i cytat przepisu przejściowego, zamiast pisać „obowiązuje od”.
Ta sama pozycja katalogu ma różne wagi w różnych zakresach świadczeń — na przykład inną dla dorosłych, inną dla dzieci. Strona pokazuje wszystkie warianty z nazwą zakresu. Jednej liczby „ile NFZ płaci za to świadczenie” często po prostu nie ma.
Katalog mówi, ile świadczenie jest warte w rozliczeniu, a nie ile kosztuje jego wykonanie. O koszcie mówi taryfikacja AOTMiT, o tym, co faktycznie zapłacono — sprawozdania świadczeniodawców. To trzy różne liczby.
Czego nikt nie publikuje
Ceny punktu nie publikuje nikt. Jest w planie rzeczowo-finansowym każdej umowy, a tych NFZ nie udostępnia w formie danych — API umów (app-umw-api) od ponad roku zwraca „Maintenance”.
Katalogu ambulatoryjnych grup świadczeń (grupy W11–W50) nie ma na tych stronach: NFZ wystawia ten załącznik jako plik .xls w formacie sprzed 2007 r., którego nasz czytnik nie otwiera. To jedyna duża dziura w tym zbiorze i zamykamy ją osobnym zadaniem.
Zarządzenia nie mają otwartego API ani maszynowej listy obowiązujących tekstów. Jedyna pewna droga do tekstu obowiązującego prowadzi przez łańcuch nowelizacji w Bazie Aktów Własnych — a parametr daty w adresie aktu nie działa wcale.
Liczby świadczeń rozliczonych w tych katalogach NFZ nie publikuje w podziale na produkty poza szpitalem, więc nie da się powiedzieć, ile razy dane świadczenie wykonano ani ile łącznie kosztowało.