Ile NFZ płaci za „PROCEDURA DIAGNOSTYCZNA (LBC) W PROGRAMIE PROFILAKTYKI RAKA SZYJKI…”
Dane: Zarządzenie Prezesa NFZ nr 92/2026/DSO…, okres tekst ujednolicony z 2026-08-27 · aktualizacja 2026-10-01
W katalogu świadczeń, który NFZ ogłasza zarządzeniem Prezesa 92/2026/DSOZ, „PROCEDURA DIAGNOSTYCZNA (LBC) W PROGRAMIE PROFILAKTYKI RAKA SZYJKI MACICY” (kod 5.12.00.0000076) ma wartość 6,97 punktów. To waga punktowa, nie złotówki: ile złotych płaci się za punkt, ustala umowa konkretnego świadczeniodawcy, a tej liczby NFZ nie publikuje. Liczba pochodzi z tekstu ujednoliconego z 2026-08-27.
Liczby
Wartość w katalogu: 6,97 pkt — 26. z 41; mediana rodzaju „programy zdrowotne — profilaktyczne programy zdrowotne”: 9,45Katalog wycenia „PROCEDURA DIAGNOSTYCZNA (LBC) W PROGRAMIE PROFILAKTYKI RAKA SZYJKI MACICY” na 6,97 punktów. To 26. wartość wśród 41 świadczeń w rodzaju „programy zdrowotne — profilaktyczne programy zdrowotne”, przy medianie 9,45 punktów.
Wskaźnik
Wartość
mediana rodzaju „programy zdrowotne — profilaktyczne programy zdrowotne”
PROGRAM PROFILAKTYKI RAKA SZYJKI MACICY - ETAP DIAGNOSTYCZNY II (10.7000.160.02)
załącznik nr 1 — katalog zakresów i świadczeń programów profilaktycznych
Waga punktowa świadczenia
6,97
—
Z którego aktu pochodzi ta liczba
Zarządzenie Prezesa NFZ nr 92/2026/DSOZ w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju programy zdrowotne – w zakresach: profilaktyczne programy zdrowotne
Tekst ujednolicony z 2026-08-27, status: Obowiązujący; nowelizacji: 0
Punkt to nie złotówka. Zarządzenie ustala wagę punktową świadczenia, a cenę punktu — ile złotych płaci się za jeden punkt — określa plan rzeczowo-finansowy konkretnej umowy ze świadczeniodawcą. Tej ceny NFZ nie publikuje w żadnym otwartym zbiorze, więc z tych stron nie da się policzyć, ile pieniędzy dostał szpital czy poradnia za jedno świadczenie.
Liczby pochodzą z TEKSTÓW UJEDNOLICONYCH, nie z zarządzeń w pierwotnym brzmieniu. Różnica bywa duża: stawka kapitacyjna lekarza POZ to 215,28 zł w pierwotnym zarządzeniu 22/2025/DSOZ i 232,56 zł po dwunastu nowelizacjach. Przy każdej liczbie stoi data ujednolicenia, bo tylko ona mówi, z której wersji pochodzi.
Data wejścia zarządzenia w życie to nie data, od której liczy się stawka. Zarządzenie potrafi wejść we wrześniu i kazać stosować przepisy do świadczeń udzielanych od lipca. Dlatego podajemy obie daty i cytat przepisu przejściowego, zamiast pisać „obowiązuje od”.
Ta sama pozycja katalogu ma różne wagi w różnych zakresach świadczeń — na przykład inną dla dorosłych, inną dla dzieci. Strona pokazuje wszystkie warianty z nazwą zakresu. Jednej liczby „ile NFZ płaci za to świadczenie” często po prostu nie ma.
Katalog mówi, ile świadczenie jest warte w rozliczeniu, a nie ile kosztuje jego wykonanie. O koszcie mówi taryfikacja AOTMiT, o tym, co faktycznie zapłacono — sprawozdania świadczeniodawców. To trzy różne liczby.
Czego nikt nie publikuje
Ceny punktu nie publikuje nikt. Jest w planie rzeczowo-finansowym każdej umowy, a tych NFZ nie udostępnia w formie danych — API umów (app-umw-api) od ponad roku zwraca „Maintenance”.
Katalogu ambulatoryjnych grup świadczeń (grupy W11–W50) nie ma na tych stronach: NFZ wystawia ten załącznik jako plik .xls w formacie sprzed 2007 r., którego nasz czytnik nie otwiera. To jedyna duża dziura w tym zbiorze i zamykamy ją osobnym zadaniem.
Zarządzenia nie mają otwartego API ani maszynowej listy obowiązujących tekstów. Jedyna pewna droga do tekstu obowiązującego prowadzi przez łańcuch nowelizacji w Bazie Aktów Własnych — a parametr daty w adresie aktu nie działa wcale.
Liczby świadczeń rozliczonych w tych katalogach NFZ nie publikuje w podziale na produkty poza szpitalem, więc nie da się powiedzieć, ile razy dane świadczenie wykonano ani ile łącznie kosztowało.